Salam Eidulfitri 1429 Hijrah

Salam Eidulfitri 1429 Hijrah.
Jari disusun kemaafan dipohon sekiranya ada salah dan silap dalam setiap baris ayat di blog ini.

Sepanjang Ramadhan saya turut ‘berpuasa’ menulis mengenai politik. InsyaAllah lepas raya enjin boleh di’start’ semula.

Selamat menyambut Hari Raya Eidulfitri!

Hidayat Saifudin

Filed under: Catatan

Tahniah Muhammad Ahmad Zahid!

Alhamdulillah, dalam banyak berita yang memualkan terpapar di muka depan akhbar-akhbar utama Malaysia beberapa hari ini, ada juga berita yang menyejukkan hati. Qari muda Malaysia, Muhammad Ahmad Zahid telah mengharumkan nama Malaysia apabila menjuarai kategori bacaan terbaik pada majlis Anugerah Al-Quran Antarabangsa Dubai (DIHQA) pada 21 September lepas.

Berita penuh boleh dibaca di sini.

Sekalung tahniah daripada saya buat Muhammad Ahmad Zahid. Pada usia 13 tahun, ini bukan sesuatu yang boleh diketepikan sebegitu sahaja.

Sekarang saya mahu tengok, setelah Nicol David dan Lee Chong Wei (kalah sekali lagi di Jepun!) dianugerahkan Datuk dan saguhati beratus-ratus ribu, apa yang bakal menanti Muhammad Ahmad Zahid sekembalinya beliau ke tanah air.

Jujur, saya mahu tengok sejauh mana Huffaz cilik ini dinilai dan dihargai oleh negara.

Filed under: Catatan

Malaysia Perlukan Sivaji?

Mood menulis sepanjang Ramadhan agak menurun sedikit. Mungkin benar teori Pak Rastom.

Hujung minggu dihabiskan dengan buku dan rehat di rumah. Dan rasanya sepanjang Ramadhan, baru malam semalam saya menonton televisyen.

Kebetulan saya menonton sebuah filem Hindi di saluran 108 Astro, filem yang ditayangkan ialah filem Nayak: The Real Hero. Lakonan Anil Kapoor, Rani Mukherji dan Amrish Puri. Klik pautan untuk membaca sinopsisnya.

Pengusaha filem Hindi dan Tamil memang idealistik, tetapi kebanyakan latar ceritanya adalah realiti di negara mereka, khususnya persoalan politik dan ekonomi.

Saya tidak teruja dengan gelek Hindi atau guling-guling di tengah padang dalam filem ini, tetapi jalan ceritanya sangat menarik walaupun tidak logik.

Kebetulan pula, heronya bernama Shivaji Rao. Mengingatkan saya kepada Filem Sivaji The Boss.

Dalam Sivaji The Boss, Sivaji digambarkan sebagai seorang teknokrat yang mahu membangunkan dua asas utama bagi rakyat miskin: universiti dan hospital percuma. Tetapi dihalang oleh taikun yang mengawal politik negara. Sivaji terpaksa berhadapan dengan amalan rasuah di semua peringkat untuk memastikan hospital dan universitinya dibina.

Cuma bezanya dalam Nayak, Shivaji adalah seorang wartawan, yang dicabar Ketua Menteri untuk menjawat jawatan itu dalam tempoh sehari untuk melakukan perubahan. Shivaji menerima cabaran tersebut.

Dan dalam tempoh 24 jam, yang dilakukan oleh Shivaji hanyalah satu: memecat dan mendakwa pegawai yang mengamalkan rasuah, daripada pengusaha barangan lusuh, pegawai daerah, doktor kerajaan, termasuklah Ketua Menteri yang mencabarnya sehari sebelum itu!

Sehari berlalu, Ketua Menteri yang didakwa Shivaji meluluskan ordinan untuk membatalkan semua pendakwaan yang dibuat dalam tempoh 24 jam Shivaji menjadi Ketua Menteri. Dan segalanya bermula dari saat itu.

Shivaji dan keluarganya diancam. Indimidasi berlaku setiap masa. Sehinggalah Shivaji nekad menjadi calon dalam pilihanraya. Populariti yang diraihnya dalam tempoh 24 jam beliau menjadi Ketua Menteri sebelum ini memudahkan Shivaji menang majoriti besar. Perubahan terus dilakukan di bawah pemerintahan Shivaji. Tetapi biasalah, kalau ada watak jahat, dah kalah pun akan kekal jahat. Keluarga Shivaji dibunuh dan Shivaji terpaksa berhadapan dengan pelbagai kemelut.

Menariknya, dalam kedua-dua filem ini, ada satu tagline yang menarik:

“kesalahan paling besar ialah berbuat baik kepada rakyat dan negara.”

Mungkin anda boleh tonton filem ini dan buat penilaian. Justeru saya tertanya, apakah kita juga memerlukan seseorang seperti Sivaji untuk Malaysia?

Filed under: Catatan, Hiburan, Politik

Misteri Pusat Tahfiz Amal, Kuala Kedah

Nama Pusat Tahfiz Amal, Kuala Kedah mula popular apabila berlakunya satu kemalangan yang mengakibatkan kehilangan 5 nyawa pada penghujung tahun 2006.

Semenjak daripada itu, beberapa pendedahan telah dibuat mengenai Pusat Tahfiz Amal ini, yang kononnya beroperasi sebagai pusat pendidikan tahfiz bagi anak-anak yatim.

Beberapa pendedahan yang dibuat boleh di baca di sini dan di sini.

Apa yang membimbangkan ialah kegiatan mengutip derma yang dijalankan oleh Pusat Tahfiz ini yang menggunakan kanak-kanak, kebanyakannya ialah anak-anak yatim (hasil yang saya peroleh selepas berbual dengan beberapa kanak-kanak yang terlibat.)

Modus operandi mereka mudah. Mereka akan menjual beberapa produk seperti kalendar dan gel gamat dengan tujuan mendapatkan sumbangan. Kebanyakan mereka daripada kalangan kanak-kanak berusia antara 8 ke 15 tahun.

Filed under: Kritik , Pusat Tahfiz Amal

MB Selangor Perlu Lebih Berhati-hati

Jujurnya, bulan Ramadhan ni saya mahu rehat bicara soal politik. Memualkan.

Tetapi kenyataan Menteri Besar Selangor, Tan Sri Khalid Ibrahim ini, sekiranya benar, adalah sesuatu yang mengecewakan.Kenyataan beliau ini boleh dilihat dalam pelbagai perspektif, baik positif mahu negatif.

Saya tidak mahu menyimpulkan samada kenyataan ini benar atau tidak. Puncanya mudah, kerana ia dilaporkan oleh Utusan. Tetapi persoalan juga timbul, apakah mungkin kenyataan sedemikian boleh keluar dalam Harakah atau Suara Keadilan?

Rakan blogger, Hasbullah Pit memandang kenyataan Khalid dalam aspek positif. Secara positifnya, kenyataan Tan Sri Khalid itu bolehlah diterjemahkan dalam konteks akauntabiliti wakil rakyat di kawasan yang berkenaan. Adalah sesuatu yang sukar untuk dilakukan sekiranya MB perlu turun ke semua tempat dalam masa yang singkat. Justeru wajarlah wakil-wakil rakyat yang berkenaan lebih peka. Prioriti lebih menjurus kepada Ahli Parlimen ataupun ADUN yang berkenaan.

Ini juga boleh dilihat mengurangkan politicking, di mana orang-orang politik akan berpusu-pusu mengunjungi kawasan bencana dan memberikan bantuan. Tidak lupa juga wartawan dan jurukamera akan mengekor agar ada publisiti yang luas. Akauntabiliti tidak perlu selari dengan publisiti, sebagaimana yang disarankan oleh Islam “mendermalah ibarat tangan kanan menghulur, tangan kiri tidak tahu.”

Kenyataan Tan Sri Khalid di bawah bolehlah saya persetujui:

Abdul Khalid menambah, perbuatan segelintir pihak dan individu yang memberikan bantuan dengan menemui sendiri mangsa merupakan gimik politik yang bertujuan mahu menarik perhatian rakyat.

Pada hemat saya, apalah guna ADUN ataupun Ahli Parlimen hanya menunjukkan muka jika Menteri Besar datang saja, sedangkan di waktu-waktu lain mereka menghilang. Keutamaan mereka adalah kepada constituency mereka, itu paling mustahak. Jadi di sini desentralisasi kuasa akan lebih memudahkan proses tanpa sebarang kacauganggu mahupun birokrasi.

Pun begitu, atas kapasiti sebagai Menteri Besar, ia lebih berkisar soal keprihatinan pemimpin kepada rakyat. Ketepikan soal politicking, isunya ialah sokongan moral kepada mangsa.

Kata Tan Sri Khalid:

Jelasnya, perbuatan turun padang tidak akan memberi sebarang kesan terhadap moral mangsa ribut dan menganggap ia sebagai konsep yang tidak boleh diterima sama sekali.

“Orang yang berada dalam kecemasan bukan mahu sokongan moral, dia mahukan pertolongan.

“Namun, sesetengah ahli politik suka ‘bergaya’ dengan cara begini tetapi saya bukan orang seperti mereka,” tegasnya.

Benar, pertolongan itu nombor wahid.

Bantuan kilat mungkin tidak dapat meringankan beban mangsa secara total. Tetapi keprihatian dan perhatian itu akan memberikan sentuhan nurani kepada mangsa. Pertolongan akan menyusul selepas lawatan dibuat, itu sesuatu yang pasti. Tetapi seakan menjadi budaya masyarakat kita, kunjungan ataupun ziarah pemimpin itu seakan satu terapi halus yang boleh meringankan perasaan mangsa yang tertekan.

Sebagai contoh, apalah sangat RM50 atau RM100 sumbangan seorang ADUN atau Ahli Parlimen itu kepada mangsa yang terlibat. Jangan kata peralatan rumah, beli barang dapur pun belum tentu cukup. Tetapi keprihatinan itu yang menjadi asas.

Saya kira perlu ada penjelasan rasmi daripada Pejabat Menteri Besar mengenai hal ini. Jika terbuktilah benar kenyataan ini dikeluarkan oleh beliau, saya kira agenda merakyatkan kerajaan negeri kini sedikit tersasar.

Menjaja agenda saja tidak cukup, sebaliknya perlu dimurnikan dengan perlaksanaan hatta sepatah kata.

Filed under: Kritik, Politik