Politik Sesumpah ver.2

Ada beberapa teman yang menjangkakan tajuk ‘Politik Sesumpah’ melalui entri sebelum ini merujuk kepada Ezam.

Sebetulnya saya jelak dan muak bercakap mengenai Ezam.Bukan sekali dua saya mengulas mengenai beliau. Malah sewaktu beliau mengambil keputusan untuk keluar KeADILan dulu saya berpendirian sudah sampai masa buat KeADILan perlu bermazhabkan politik idea, bukan politik ikon.

Sekarang Ezam menjadi ayam sabung. Walaupun ceramah beliau bersama parti barunya lebih banyak kerusi daripada kepala orang,beliau tetap mahu mengaum.Sayangnya ngauman beliau ialah ngauman harimau luka yang terkurung di dalam zoo.

Ustaz Ismail Kamus dahulu selalu menyebut,harimau jika di hutan dialah raja.tapi jika di zoo,hanya jadi bahan acahan budak-budak!

Kini Ezam tampil berani. ‘Kau usik aku,aku dedah rahsia besar kau,’ demikian agaknya bisik hati beliau tatkala ramai pihak mengaitkan beliau dengan konspirasi politik ke atas Anwar Ibrahim. dan beberapa hari lepas beliau ‘meletup’ mencabar Anwar,yang mana kali ini Ezam menyatakan kesediaan beliau bersumpah mengikut kaedah Islam untuk menetang anwar habis-habisan.

Soalan saya mudah saja. boleh pakai lagikah sumpah Ezam ini? saya perlu akui,bukan sedikit ceramah Ezam yang saya ikuti.bukan sedikit kaset dan cd ceramah beliau yang pernah saya simpan.apa yang tidak pernah dikata Ezam kepada parti barunya?

Berbakul-bakul sumpah Ezam lontarkan di pentas ceramah anjuran Barisan Alternatif di era kepimpinan pemuda dan Angkatan Muda Keadilan di bawah beliau. tetapi mana satu sumpah yang boleh diguna pakai?

Beliau pernah bersumpah mahu menelanjangkan ramai politikus daripada parti barunya. Beliau pernah membuat laporan polis kepada PM dan keluarga,serta beberapa menteri kanan. 600 helai laporan pendedahan salahlaku seorang menteri kanan diserah dengan tangan oleh Ezam kepada PM untuk di bawa ke muka pengadilan. tak usah sebutlah 6 kotak yang entah wujud atau tidak di dunia realiti ini.

Saya setuju dengan sahabat saya, Amin Ahmad, isunya adalah meraih publisiti. Publisiti, sekiranya menjadi kegilaan, akan menghilangkan nilai-nilai rasional. Itulah bahayanya politik sesumpah,menukar warna mengikut selera dan upaya diri asal saja matlamat tercapai..

Justeru biarkanlah beliau. Beliau selesa dengan parti barunya. Menjadi tanggungjawab kita sebagai sahabat sesama agama untuk mendoakan yang terbaik buat beliau.

Kepimpinan tidak lebih sebagai pemandu, yang penting ialah ‘enjin’. Kepimpinan hebat, berpidato berdegar-degar tidak akan menjanjikan perjuangan yang berkesan.

Pada saya,yang perlu dijunjung adalah idea perubahan. Pemimpin akan datang dan pergi, tetapi iltizam perjuangan mesti dijadikan sandaran utama. Hatta jika Anwar Ibrahim, Lim Kit Siang atau Haji Hadi lari dari perjuangan ini, idea perubahan mesti terus.

Perubahan untuk rakyat. Untuk anak cucu kita kelak.

Filed under: Catatan, Kritik, Politik